همچنان بیند چون دیده در آیینه صور

پایه مرتبتش را چو ملک نیست قیاس

عرصه مکرمتش را چو فلک نیست عبر

خاطرش سر ملک در فلک آینه گون

جنیان زان همه از شرم نهانند که هیچ

به ز خود روی ندیدند چنو ز اهل بشر

جزوی از خشم وی ار بر فلک افتد به خطا