ای ز بخشش بخل را چون کوه کرد مغز خشک

زشت باشد گر بدو رجعت کنم بار دگر

در چنین حالی چنین آزاد مردی کرد او

می ندیدم در جهان پیری ازو آزاده تر

وی ز کوشش خصم را چون ابر کرده دیده تر

باطنت را دین به صحرا آورید از بهر صلح

چون نگه کرد اندرو از ابره به دید آستر