ذره ای از برق قهرش گر برافتد بر سما

گر چه با رفعت بود کم عمر گردد چون شرر

شمس رایش گر فتد ناگاه بر راس و ذنب

گردد از تاثیر آن نور آسمان زرین کمر

نه فلک چون هفت مرکز باز ماند از مدر

سایه ای از کوه حزمش گر بیفتد بر زمین

بر نگیرد آفتابش تا به حشر از جای بر