دولتی داند که یابد سایه گاهی چون جحیم

چون نبیند کی هراسد مور کور از مار گر

میخ کردار ار جهد دشمن ز پیشت پای او

بی خبر او را کشد سوی تو بر کردار خر

دشمنی کز بیم شمشیر تو باشد با خطر

دیده دشمن کند تیرت چو نقش چشم بند

گر چه در ظلمت عدو چون دیده ها سازد مقر