دشمنی کز بیم شمشیر تو باشد با خطر

میخ کردار ار جهد دشمن ز پیشت پای او

بی خبر او را کشد سوی تو بر کردار خر

دولتی داند که یابد سایه گاهی چون جحیم

دیده دشمن کند تیرت چو نقش چشم بند

گر چه در ظلمت عدو چون دیده ها سازد مقر

گر هدف سازد قمر را تیر اختر دوز تو