راکبش گر سوی مشرق تازد از مغرب بر او

باره ای در زیر ران هامون برو گردون سیر

باره ای کز حرص رفتن خواهدی کش باشدی

همچو جیحون جمله پای و همچو صرصر جمله پر

گر چه در روزه ست مفتی کی نهد حکم سفر

سم او سنبد حجر را در زمان الماس وار

پس بزودی زو برون آید چو آتش از حجر