و آن سیاهی کز پی ناموس حق ناقوس زد

باش تا در جلوه ش آرد دست انصاف بهار

ژنده پوشانی که آنجا زندگان حضرتند

تا نداری خوارشان از روی نخوت زینهار

در عرب بواللیل بود اندر قیامت بونهار

پرده دار عشق دان اسم ملامت بر فقیر

پاسبان در شناس آن تلخ آب اندر بحار