حلم خاک و قدر آتش جوی کآب و باد راست

زان که اندر تخم آدم عاریت باشد عوار

حلم و خرسندی در آب و گل طلب کت اصل ازوست

کی بود در باد خرسندی و در آتش وقار

گرت رنگ و بوی بخشد پیله ور صد پیلوار

تا تو اندر زیر بار حلق و جلقی چون ستور

پرده داران کی دهندت بار بر درگاه یار