لب خشک نماند به همه عمر چو سوفار

عقلی که ز داروت مدد یافت به تحقیق

در تخته تقدیر بخواند همه اسرار

شخصی که تر از شربت تو شد جگر او

از عقل تو ای ناقد صراف طبیعت

شد عنصر ترکیب همه خلق چو طیار

آنکس که یکی مسهل و داروی تو خوردست