آنکس که یکی مسهل و داروی تو خوردست

لب خشک نماند به همه عمر چو سوفار

از عقل تو ای ناقد صراف طبیعت

شد عنصر ترکیب همه خلق چو طیار

مانند فرشته نشود هرگز بیمار

هر چشم که از خاک درت سرمه او بود

ز آوردن هر آب که آرد نشود تار