گر باد بفرخار بر دشمت داروت

در دام اجل هیچ نگردند گرفتار

حذق تو چنانست که بی نبض و دلیلی

می باز نمایی غرض روح به هنجار

از قوت او روح پذیرد بت فرخار

بر کار ز داروی تو شد شخص معطل

مانده ملک الموت ز داروی تو بیکار