مرکب آسوده دان و مانده سوار

به خدای ار کسی تواند بود

بی خدا از خدای برخوردار

هر که از چوب مرکبی سازد

نشود دل چو تیر تا نشوی

بی زبان چون دهانه سوفار

تا زبانت خمش نشد از قول