و دیگر که گفتی که با پیر سر

که او بی گنه جان شیرین بداد

جه مایه بزرگان که از تخت و گاه

از ایران شدند اندرین کین تباه

بخون ریختن کس نبندد کمر

بدان ای جهاندیده پرفریب

بهر کار دیده فراز و نشیب