در عذر پذیرفتن و بر عیب ندیدن

در بنگه ما زن نه گنه مان نه گنه کار

ما را ز فراق تو خرد هیچ نماندست

این بی خردیها همه معذور همی دار

بنگر سوی سلطان نکو خوی نکوکار

بهرامشه آنشه که ز بهر شرف و عز

بهرام فلک بر در او کدیه زند بار