در بنگه ما زن نه گنه مان نه گنه کار

تا کیست دل ما که ازو گردی راضی

یا کیست تن ما که ازو گیری آزار

ترکانه یکی آتش از لطف برافروز

ما را ز فراق تو خرد هیچ نماندست

این بی خردیها همه معذور همی دار

در عذر پذیرفتن و بر عیب ندیدن