احمد محمود خصلت خواجه ای کامروز کرد

گر غذای تن شدی بی زور ماندی روزه دار

از چنین شاخی چنین باری پدید آمد به شهر

پس درخت گل چه آرد جز گل خوشبوی بار

از سخن چشم عدوی احمد مختار تار

در چنین مجلس که او کردست آنک کرده اند

جبرئیل از سدره و حوران ز کنگرها نظار