ای دایره نجات ز جود تو مستدیر

آن چشم ایمنست بهر حال از انتشار

گر بنگرد به خشم سوی چرخ و آفتاب

در ساعتی دو لیل بخیزد ز یک نهار

وی مرکز حیات ز عون تو مستدار

رویی که یافت گرد ستانه درت ز لطف

هرگز شکن نگیرد چون پشت سوسمار