او همی کاهد ز نیکو عهدی و از خوشخویی

چشمم از عکس لبان چون می او پر خمار

هر که روزی بی رضایش چهره زیباش دید

بی خلاف از وی برآرد داغ بی صبری دمار

هر چه بر رویش طبیعت می بیفزاید نگار

هست بسیاری نکوتر زیب امروزش ز دی

هست بسیاری تبه تر عهد امسالش ز پار