منقسم باشد درین ره ز اضطراب و ز اضطرار

گلبنی باید که تا بلبل برو دستان زند

آبدار از چشمه توفیق و پاک از شرک خار

مرد تا بر خویشتن زینت کند از کوی دیو

بس محال آید ازین قسمت نهادن شکل روح

بس خطا باشد درین تهمت شنودن بوی بار

ناله داوود هم برخاست از صحرای غیب