تا چه خواهی کرد مشتی دیو مردم را مقیم

و آنکه شد در کار دلبر آب خورد از جوی عار

عالمی وامانده اند از عدل اندر حبس خود

مفلسان بی گناهانند ای دل در گذار

تا چه خواهی داد قومی رنگ داران را حصار

گر کسی دامی نهد بی پای شو واندر گذر

ور کسی زجری کند بی گفت شو و اندر گذار