از پی اینکه ترا مرد همی بیند و بس

باد چون خاک از آن شعر شود نقش پذیر

از پی دوستی نظم تو مرغان بر شاخ

نه عجب گر پس از این سخته سرآیند صفیر

معنی بکر همی بر تو کند جلوه ضمیر

هر زمان زهره و تیر از پی یک نکته تو

هر دو در مجلس شعر تو قرینند و مشیر