چه عجب گر شود آسیمه ز رنگ می صرف

بحر اخضر شمرد دیده او چشم ضریر

مطلع شعر تو چون مطلع شمس ست ولیک

اعمیان را چه شب مظلم چه بدر منیر

آن تنک باده که مستی کند از بوی عصیر

ای میر سخنان کز پی نفع حکما

مر ترا قوت تایید الاهیست وزیر