طاق بر طاق تو از بهر سنایی چو پیاز

چون ترا دید درین شغل مرا دید نظیر

لیک در جمله تو از دولت نیکو شعری

چون شهان سوی زری من چو خران سوی شعیر

من ثناگوی تو و مانده درین حجره چو سیر

تا بر چهره گشایان نبود چشم چو دل

تا بر گونه شناسان نبود شیر چو قیر