نه سها چون شمس بر چرخست لیکن گاه نور

تو ز معنی هم عمیدی هم بزرگی هم خطیر

گر کم از تو گاه شوخی صدر می دارد چه شد

دیو نه گاه سلیمان داشت یک چندی سریر

صد فلک باید ترا زد تا جهان گردد منیر

نیک ماند سیر در ظاهر به سوسن لیک باز

چون ببویی دور باشد پایه سوسن ز سیر