تنی چند بگزین ز بهر نبرد

گرم بی هنر یافتی روز کین

تو دانی کنون بازم از پس ببین

بفرجام گفتی ز مردان مرد

من از لشکر ترک هم زین نشان

بیارم سواران مردم کشان

که از مهربانی که بر لشکرم