چو من برابر او باشم از گل رعناش

پدید گشته دو جرم سهیل و سی پروین

میان دایره ماه وزیر جرم سهاش

برنگ چون گل سوریست لیک نشناسم

ز روی عقل که یارد چخید بر صفتش

ز راه دیده که یارد قبول کرد هواش

که دیده روزی با نور روی او پیوست