دلیل مایه ناز و نواز گشت دلش

خدای مایه ترس و امید همچو قضاش

فرود مرکز چرخست قاعده حلمش

ورای عالم عقلست همت والاش

عطای عالم ذل و نیاز گشت عطاش

به عشق او چو سنایی پناه خویش نیافت

بدیده خرد و روح در نیافت سناش