به عشق او چو سنایی پناه خویش نیافت

ورای عالم عقلست همت والاش

دلیل مایه ناز و نواز گشت دلش

عطای عالم ذل و نیاز گشت عطاش

بدیده خرد و روح در نیافت سناش

زمانه را ز پی زادن چنو فرزند

عقیم گشت چهار امهات و هفت آباش