چو روز عید و شب قدر شد صباح و مساش

خلاف او به بهشت ار کسی بیندیشد

کسی خدای میان بهشتیان به و باش

از آنکه هست نشاط جهان ز رحمت حق

به روز «نحن قسمنا» خدای اندر لوح

برو نوشت همه چیز جز گناه فناش

زبانش خشک شود چون زبان قفل به کام