زبانش خشک شود چون زبان قفل به کام

چو روز عید و شب قدر شد صباح و مساش

به روز «نحن قسمنا» خدای اندر لوح

برو نوشت همه چیز جز گناه فناش

کسی که ناطقه او نشد کلید ثناش

چه بی نظیر کسست او که وهم من صدبار

به عرش و فرش دوید و ندید کس همتاش