آهنین گوهر شد روی من از آتش دل

پشت منمای و زان ژاژ مکن دل را تنگ

که ببینی پس از این از قبل خدمت تو

پشت اعدای تو چون پشت حمایل شده گنگ

همچو آبی که برو باد وزد از آژنگ

روشنست آینه فضلم چون زنگ ولیک

آینه بختم تاریک همی دارد زنگ