نه جان مان نه غدر او نه خیل مان و نه حشم

کم کن ز کیوان نام را بستان ز زهره جام را

جوشن بدر بهرام را بشکن عطارد را قلم

نه چرخ مان نه قدر او نه عقل نه صدر او

بیرون خرام و برنشین بر شهپر روح الامین

آخر گزافست این چنین تو محتشم او محتشم

تا کی ز کاس ذوالیزن گاهی عسل گاهی لبن