آخر گزافست این چنین تو محتشم او محتشم

نه چرخ مان نه قدر او نه عقل نه صدر او

نه جان مان نه غدر او نه خیل مان و نه حشم

بیرون خرام و برنشین بر شهپر روح الامین

تا کی ز کاس ذوالیزن گاهی عسل گاهی لبن

می مکش بسان تهمتن اندر عجم در جام جم

می کش که غمها می کشد اندوه مردان وی کشد