به علم صور محض ره چه دانم و چون

چنین به چشم سرم گر چنان به چشم سرم

شکر نمایم و از زهر ناب تلخ ترم

به فعل زهرم اگر چه به قول چون شکرم

ز عقل خالی همچون ز جان تهی صورم

ز رازخانه عصمت نشان مجو از من

که حلقه وار من آن خانه را برون درم