دیم نکوتر از امروز بود و باز امسال

بسان مرد رسن تاب باز پی سپرم

سفر نکردمی از بهر بیشی و پیشی

اگر بسنده بدی در حضر به ما حضرم

ز پار چون به یقین بنگرم بسی بترم

اگر چه ظاهر خود را ز عیب می پوشم

بر تو پرده اسرار خویش اگر بدرم