ز پار چون به یقین بنگرم بسی بترم

سفر نکردمی از بهر بیشی و پیشی

اگر بسنده بدی در حضر به ما حضرم

دیم نکوتر از امروز بود و باز امسال

اگر چه ظاهر خود را ز عیب می پوشم

بر تو پرده اسرار خویش اگر بدرم

ز ریگ و قطر مطر در شمر فزون آید