چگونه کنم با سران اسب تازی

که خالیست از خشک و از تر خنورم

وزان عاجزی سوی مردان نپویم

که ایشان چو شیرند و من همچو گورم

چو دانم که از چوب بودست بورم

یکی توده وحشتم از برون خشک

اگر مغز گنده نخواهی مشورم