بر فرش فنا به قعده ننشینم

با پاک بران دو کون در بازم

شطرنج به شاهمات بر بندم

در ششدره مهره ای در اندازم

در باغ بقا چو سرو بگرازم

این عشوه اوست خاک آدم را

با صحبت جان و دل بدل سازم