هر شب و روز به لطف و کرم وجود و جلالم

هر چه در فهم تو گنجد که چنینم نه چنانم

هر چه در فهم تو گنجد همه مخلوق بود آن

به حقیقت تو بدان بنده که من خالق آنم

سیصد و شصت نظر سوی دلت می کند آنم

گر از آن خسته دلت یک نظر فیض بگیرم

زود باشد که شوی کشته تیغ خذلانم