مجرم و محروممان دارند تا ما غمروار

زین هوس خانه هوا تا کی نه ما اهریمنیم

دیده جانهای ما هرگز نبیند مامنی

تا چو یک چشمان دلی پر دعوی ما و منیم

بسته این طارم پیروزه بی روزنیم

گردنی بیرون کنیم از سر و گرنه تا ابد

بیشتر حمال سر خوانندمان گر گردنیم