نه درین ره تنگ چشم و تنگ دل چو سوزنیم

آروزها را برون روبیم از دل کارزو

شیوه آبستنانست و نه ما آبستنیم

رشته تابی هم نیابد ره به ما زیرا که ما

عاقبت ما را گریبان گیر ناید زان که ما

نی چو مشتی خشک مغز بوالطمع تر دامنیم

برکنیم از بوستان نطق بیخ صوت و حرف