بادیه میدان مردانست و ما نیز از نیاز

تا سزاوار قبول حضرت قرآن شویم

بادیه بوته ست و ما چون زر مغشوشیم راست

چون بپالودیم ازو خالص چو زر کان شویم

خوی این مردان گریم و گوی این میدان شویم

گر چه در ریگ روان عاجز شویم از بی دلی

چون پدید آید جمال کعبه جان افشان شویم