خوی این مردان گریم و گوی این میدان شویم

بادیه بوته ست و ما چون زر مغشوشیم راست

چون بپالودیم ازو خالص چو زر کان شویم

بادیه میدان مردانست و ما نیز از نیاز

گر چه در ریگ روان عاجز شویم از بی دلی

چون پدید آید جمال کعبه جان افشان شویم

یا به دست آریم سری یا برافشانیم سر