درین دوران نیارد سنگ نحو و منطق و آداب

تو دانایی و ضد ضد را به گوهر چیست جز دشمن

خدای از بد نگهدارست ازو زنهار «لاتیاس»

زمانه فاضل او بارست ازو هیهات «لاتامن»

ازیرا سغبه ژاژند و بسته رستم و بهمن

ازین بی رونقی عالم چه نیکوتر بزرگان را

ز جامه بی تنه و تیریز و خانه بی در و روزن