گردش این هفت مرد جنبش این چار زن

ای ز لطف لعل تو چشمه حیوان جان

وی به شرف کوی تو روضه رضوان تن

ار چه نیارد برون همچو سنایی دگر

تا نشود چشم زخم خیز بگردان یکی

جان چو ما صدهزار گرد سر خویشتن

زان پس بر یاد او پرده عشاق ساز