گر نه بهر مصلحت بودی ز من گشتی زمن

گر چه در میدان قالی لیکن از روی خرد

رفته ای جایی که بیش آنجا نه ما گنجد نه من

از برای انتظار مجلست را روز و شب

شادباش ای عندلیبی کز پی وصفت همی

مرغ بریان طوطی گویا شود بر بابزن

گر تن ما جامه عیدی ندارد گو مدار