لیکن از دیده بنامیزد باز

همه مدح تو سراید به دهن

از بسی شکر که گفتی ز تو او

عاشق خاک درت بودم من

بیش از آنست که بردم به تو ظن

من چو جانی ام نزدیک پدر

جان او باز مرا همچو بدن