لاجرم گشت آنچنان اکنون که هست از روی فخر

طیلسان داران سرش کردند همچون طیلسان

آنکه گاه دانش آموزی ز بهر قهر نفس

بستر او خاک ساکن بود و فرش آب روان

خاک نعل اسب او را چشم حوران سرمه دان

دان که وقتی قحط نان بود اندران اول قرون

بین که اکنون قحط دینست اندرین آخر زمان