زان که ایشان شمسه دینند اندر عین شب

خاک این در کرد بیرون بادشان از بادبان

تا جمال خانه حدادیان باشد به جای

هیچ دین دزدی نیارد گشت در گیتی عیان

دزد متواری شود چون شمس باشد پاسبان

من غلام آستانی ام که بویی خاک او

تا به پشت گاو ماهی بوی دل آید از آن