که دانست کید یکی شهریار

کرا برکشیدی تو افگنده نیست

جز از تو جهاندار دارنده نیست

بخسرو نگر تا جز از کردگار

نگه کن بدین کار گردنده دهر

مر آن را که از خویشتن کرد بهر

برآرد گل تازه از خار خشک